przytulają ciszę.
Znika dom, bliscy,
znika w Tobie
mój świat.
Myślą o Tobie
poruszam te najdelikatniejsze
struny mojego serca,
by wygrywać Ci
nieudolnie melodię
wdzięczności, uważności,
nadziei i pokoju.
Z Tobą chwila
jest wiecznością,
a wieczność chwilą.
Radość szczęściem,
a szczęście radością.
Prawda drogą,
a droga Prawdą.
Uwielbiam Cię Panie
kwietniem,
który kołysze białe
kwiaty śliwy
i różowe jabłoni,
który rozmawia
z tulipanami
i hiacyntami,
który wącha pierwiosnki
i forsycje.
Uwielbiam Cię Panie
wiosną ubraną
w blask i piękno
Twoich ogrodów.
Ojcze Przedwieczny,
ofiaruję Ci Rany
Pana naszego
Jezusa Chrystusa
na uleczenie
ran duszy i ciała
Okruszka
i Emmy,
Irka, Bożeny
i Janinki
Ksawerego, Dominiki,
Anny,
rodziny Wery, Adasia,
Maksa, Ali,
Oli, Joli,
Benia, Eli,
Barbary, Leny, Gosi,
Emilki, Mai, Doroty,
Wita,
Bliskich Kornela
i Mikołaja,
Ilony, Patryka,
Dawida,
Kamila, Jadwigi
i Czesława.
Gdy Pan odmienił
los Syjonu,
wydawało się nam,
że śnimy.
Usta nasze były
pełne śmiechu,
a język śpiewał
z radości.
Mówiono wtedy między
poganami:
„Wielkie rzeczy
im Pan uczynił”.
Pan uczynił nam
wielkie rzeczy
i ogarnęła nas
radość.
Odmień znowu nasz
los,
Panie,
jak odmieniasz strumienie
na Południu.
Ci, którzy
we łzach sieją,
żąć będą
w radości.
Idą i płaczą
niosąc ziarno
na zasiew,
lecz powrócą
z radością
niosąc swoje snopy.
Moje Słowo
na dziś
Zaprawdę, zaprawdę,
powiadam wam:
Jeżeli ziarno pszenicy
wpadłszy w ziemię
nie obumrze,
zostanie tylko samo,
ale jeżeli obumrze,
przynosi plon obfity.
Amen
Moje zadanie
na dziś
dziękować
za piękno wokół.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz